Familie Poelarends

Arend Jan en Esther Poelarends wonen en werken sinds januari 2021 als gemeentestichters in Zweden en hun zoon Kealan van 15 is met hen mee. Zij zijn uitgezonden door European Christian Mission (ECM).
ECM wil in Nederland en overal in Europa christelijke gemeenschappen helpen ontstaan, waar mensen zoeken naar een samenleving in de voetsporen van Jezus en zo het goede nieuws van het Evangelie in woord en daad verspreiden.
Arend Jan en Esther werken samen met de plaatselijke kerk (Sannerudskyrkan) in hun woonplaats Kil. Zweden heeft 10 miljoen inwoners waarvan minder dan 13% actief christen is. Onder jongeren is dat nog maar 4%.

 

 

 

 

 

 

 

 

De missie van Arend Jan en Esther is om in elke stad, elk dorp een levende gemeente van Jezus te stichten, ook wel ‘churchplanting’ genoemd. Hun doel is om via huiskerken groei en nieuw leven te brengen in het stadje waar zij werken. Nu eerst in Kil met als uitgangspunt dat het zal groeien naar omliggende dorpen/steden.
Ze hebben drie pijlers.
1. De huiskerk
In kleine groepen samen komen in huis waar ze samen (aan)bidden, getuigen en de bijbel laten spreken, hier wordt ook het avondmaal gevierd.
2. De sportcommunity als huiskerk
Een sportcommunity is een groep sportende mensen met allerlei verschillende achtergronden die elkaar wekelijks ontmoeten op het sportveld in de wijk. Drie waarden daarin zie je steeds terug: houden van mensen, houden van Jezus, houden van sport! Tijdens het sporten wordt er in de pauze iets gedeeld van het evangelie en deelnemers aan het sporten zijn ook van harte welkom om in het teammoment mee te doen. Een sportcommunity is een middel van de huiskerk om mensen laagdrempelig kennis te laten maken met het g

eloof en van daaruit mee te nemen naar de huiskerk.
3. Discipelschap
Doorgeven aan anderen door middel van discipelschap. Er wordt in samenwerking met de Sannerudskerk ook een bijbelschool gestart in September 2021.

Getuigenis
In coronatijden weggaan als zendeling is iets wat onmogelijk leek en toch zijn Arend Jan en Esther in Zweden! Het was maart 2020. Drie dagen voordat ze hun fondsenwerfplannen klaar hadden kwam corona. Die plannen konden direct de prullenbak in, want het samen komen werd onmogelijk.
Arend Jan en Esther konden mensen alleen nog maar bellen of mailen om te vragen of ze hen wilden steunen. Er was 70.000 euro nodig. Het leek een onmogelijke missie. Maar de giften kwamen op gang. December was de deadline, dan moest 80% van het bedrag toegezegd zijn. Ook hadden Arend Jan en Esther nog geen huis want huizen zijn bijna niet te huur in Zweden. Kopen is veel voordeliger. In Oktober gingen ze naar Kil om op zoek te gaan naar een huis, maar hun reis werd abrupt onderbroken doordat Esthers vader corona kreeg en ze daardoor direct terug moesten naar Nederland. Corona trok zijn sporen nog dieper want hun (schoon)vader en opa stierf aan de gevolgen van corona.

Wat nu? Arend Jan en Esther zaten tot hun nek toe in de emigratieplannen. Het was moeilijk om te bedenken of ze nog wel wilden gaan. Hun (schoon)moeder en oma achterlaten. Ook de oudste kinderen achterlaten was niet makkelijk. De baan van Arend Jan was opgezegd en het huis in Nederland was verhuurd. Maar het geld was niet rond en ze hadden geen huis in Zweden.
Na een dag bidden en vasten kwam het idee om niets meer te doen. Geen fondsenwerving meer en niet achter een huis aan. Als het echt Gods plan was zou hij voorzien.
Eén dag later belde de voorganger van de plaatselijke kerk waar ze mee samen zouden werken dat hij een huis voor hen had die ze mochten huren vanaf januari 2021.
Arend Jan en Esther kregen weer geloof en gingen door met de voorbereidingen. Maar niet met de fondsenwerving. Op 21 December was het bedrag wat ze nodig hadden om te gaan binnen. En op 8 januari zijn ze vertrokken om het avontuur in Zweden aan te gaan en hun missie vorm te gaan geven.
Voor God is niets onmogelijk.

Zending: het mooiste en het moeilijkste
Het meest moeilijke aan zending: Het afgelopen half jaar als zendelingen in Zweden hebben Arend Jan en Esther steeds meer dingen moeten loslaten. Kinderen die in Nederland achterblijven (hun oudste drie dochters wonen in Nederland; Dominique van 23, Danitsja van 22 en Jada van 18), familie, vrienden. Het hele sociale netwerk moet opnieuw worden opgebouwd.
Daarnaast loslaten van zekerheden zoals een baan. Ook de onzekerheid: lukt het financieel? Lukt het om nog pensioen op te bouwen?
Of gewoon simpel de mogelijkheid om de caravan te pakken en op vakantie te gaan.
Maar ook de geslotenheid van de Zweedse mensen maakt het niet makkelijk, want over geloof praten doe je niet. Zelfs niet met medechristenen.

Het mooiste van zending: Arend Jan en Esther leren steeds meer op God te vertrouwen en Zijn voorzienigheid. Je wordt steeds afhankelijker en groeit in je relatie met God want je hebt Hem bij alles wat je doet echt nodig, want niks is meer vanzelfsprekend. Daardoor maken Arend Jan en Esther ook wonderen mee en zien ze veel duidelijker de hand van God in hun leven en hun missie.

Zweden
Het land van mooie natuur, rust en ruimte. Ook zeker van de traditie en de feesten. Het land van Pipi Langkous en Niels Holgerson. Ze eten graag kanelbullar (kaneelbroodje), Knäckebröd en Zweedse gehaktballetjes.
Fika is in Zweden een belangrijk onderdeel van de cultuur. Iedereen doet een fika, van jong tot oud en ongeacht welke dag of het tijdstip. Het is koffie met verschillende soorten koekjes of andere lekkernijen, maar kan ook hartig zijn met Knäckebröd en kaas.

Thuisfrontteam
Arend Jan en Esther worden in Nederland en binnen de Stadskerk vertegenwoordigd door hun thuisfrontteam (TFT). Hun thuisfrontteam helpt hen zowel praktisch als geestelijk. De leden komen deels uit de Stadskerk maar ook uit Hoogezand, de plaats waar ze woonden voordat ze vertrokken naar Zweden en andere plaatsen. Arend Jan en Esther zijn heel dankbaar dat de TFT om hen heen staat. Op hun website vind je terug wie er in de TFT zitten. Gonnie Jager is contactpersoon. Je kunt haar bereiken via hansgonniejager@ziggo.nl

Voor meer informatie, zie www.ontherighttrack.eu