Dopelingen

Joëlle de Boer

Vroeger groeide ik op in een christelijk gezin. Ik kan mij herinneren dat ik als klein meisje op straat liep en om mij heen keek of ik Jezus al zag lopen. Toen ik ouder werd merkte ik dat ik wel geloofde maar niet echt een relatie had met God of niet begreep wat anderen bedoelden met zijn stem verstaan.

In januari ben ik de alpha cursus van de centrumlocatie gaan volgen. Vanaf toen begon ik God steeds vaker te zien en zelfs zijn stem te verstaan. Ik bad met regelmaat hoe ik mijn zorgen bij God moest loslaten en hoe ik op hem moest vertrouwen.

In april raakte ik in een burn-out. Mijn ouders gingen scheiden en ik merkte steeds meer hoeveel last ik had van alle zorgen en werd het met zelfstandig wonen, school en werk erbij  te veel. Samen met school besloot ik een stap terug te doen en te focussen op zelf weer in balans komen. De nacht nadat ik dat gesprek had veranderde zo veel. In het verdriet en de zorgen was God zo dichtbij.

Ik kon niet goed slapen en was erg onrustig. Tussen slaap en waak droomde ik vreemde dingen. Ik droomde dat ik iets wou doen, maar werd opgehouden omdat er een andere taak lag die eerst afgerond moest worden. Hoe vaak ik ook probeerde dat te negeren ik werd opgehouden en gewezen op dat ik eerst iets anders moest doen.
Ik ben gaan bidden wat God tegen mij wou zeggen en ik kreeg heel concreet psalm 43, 51 en 52 in mij hoofd.

Ze gaan allemaal over zorgen, verdriet en pijn, maar ook om het verlangen van dichtbij God zijn. In psalm 51 schrijft David ontzondig mij met hysop, dan zal ik rein zijn, dan zal ik witter zijn dan sneeuw. Dit deed mij doen denken aan de doop.
Verderop las ik “de offers voor God zijn een gebroken geest; een verbrijzeld en verslagen hart zult U, o God, niet verachten’’. Toen besefte ik mij dat ik met al het verdriet en pijn bij God mag komen. Hij is mijn Vader en Hij ontvangt mij met open en liefdevolle armen.

Daarom kies ik voor de doop. Ik kan niet meer zonder Hem, mijn Vader,  leven en ik geef mijn leven over aan God die zo groot en zo liefdevol is.

Robert Hoekstra

Yentl Valk

Ik ben van jongs af aan opgegroeid met het geloof, ik had altijd de ruimte om daarin eigen keuzes te maken. Ik had altijd liefde om me heen, maar ik heb ook verdriet ervaren op jonge leeftijd. Mijn vader overleed toen ik 10 was. Dit verdriet drukte ik jarenlang weg, dit kwam later weer naar boven. Ik was niet actief bezig met het geloof en wist eigenlijk niet echt meer wie Jezus was. Ik heb keuzes gemaakt die me verder van Jezus brachten, zonder dat ik daar bewust van was. Hij wandelde met mij, ik niet met Hem.

Ondanks mooie momenten bleef er leegte in mij. Een diep verlangen naar meer, iets wat mij écht zou vervullen. Elk jaar schreef ik op mijn doelenlijst: ‘dichter tot God komen’. Toch hield iets mij tegen. Ik wist niet hoe ik daaraan moest beginnen. Achteraf zie ik dat er toen al een verlangen was naar Jezus en Zijn genade.

Vorig jaar ging ik voor het eerst naar een dienst in de Stadskerk. Ik voelde dat God mij hierheen leidde. Ik werd geraakt door wat er werd gezegd. Alles sprak tot mij op een manier die ik niet kon verklaren. Ik huilde en begon God te aanbidden voor wie Hij is. Waar ik aanbiddingsmuziek vroeger saai vond, begon ik vanuit mijn hart te zingen.

Hierna volgde ik de Alpha-cursus. Ik groeide in mijn geloof, las de bijbel en luisterde worshipmuziek. Iets in mij was aan het genezen. Tijdens het Alpha-weekend werd er voor mij gebeden en ontving ik de Heilige Geest. Hierna heb ik Gods stem gehoord op manieren waarvan ik niet wist dat het mogelijk was, de kracht van gebed ervaren, gezien wat God kan doen. Ik wist het zeker: Jezus is mijn Redder, de Weg, de Waarheid en het Leven. Zijn liefde is vol genade.

Mijn leven veranderde toen ik Zijn liefde ontving. Mijn basis ligt niet langer in mensen, maar in Jezus. Ik weet waarvoor ik gemaakt ben: een relatie met Hem. Daarom laat ik mij vandaag dopen, om mijn oude leven te begraven en op te staan nieuw leven met Hem.

Sander de Roo