Dopelingen

Henk-Jan Schaaphok

Vergeving is waar mijn getuigenis over gaat. Dat hoe vaak je de weg ook kwijtraakt, je de weg toch terug kan vinden. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en heb het geloof altijd meegekregen. Toen ik 13 was heb ik gebroken met mijn geloof, want ik voelde het niet. Maar ik ben wel naar de kerk blijven gaan volgens de regels van mijn ouders. Later vond ik het toch weer een beetje terug. En toen ik in 2017 en 2019 naar Myanmar en Oeganda ben geweest ben ik het meer op mijn eigen manier gaan doen. En toen mijn neefje op 5 jarige leeftijd kwam te overlijden aan kanker heb ik weer gebroken met het geloof. Omdat ik de antwoorden op mijn vragen niet kreeg. Ik ben toen ook met mijn oud-dominee in gesprek gegaan op zoek naar die antwoorden. Maar ondanks de steun en de goede gesprekken voelde het geloof heel ver weg voor mij.

Ik heb als persoon de tijd genomen om eerst aan mezelf te werken. En toen ik in de zomer van 2024 met mijn vriendin aan de praat kwam, begon het toch weer. Iets meer dan een jaar geleden begon ik weer met bidden en ben ik ook hier in de stadskerk gekomen. De bezoeken hier werden regelmatiger en de gesprekken met mijn vriendin waren verhelderend. Ik ben gedurende het jaar gegroeid in mijn geloof en op den duur wist ik dat ik me ook wou laten dopen. Maar dat ik wel zou wachten tot ik mijn teken zou ontvangen om het te doen. Tijdens mijn afgelopen bezoek aan de Filipijnen is dit onderwerp ook meerdere keren aan bod geweest met verschillende personen. En toen het hier ging over wie zich toeschouwer voelde in de kerk, wist ik dat het tijd was.

Ik ben vergeven voor mijn fouten en voor het weglopen. De connectie met het geloof is er altijd geweest, maar vanaf vandaag kies ik er helemaal voor. Ik ga mijn pad met Jezus bewandelen en Hem volgen in mijn leven!

Hidde van Tarel

Hoi iedereen, ik ben Hidde van Tarel en ik ben 19 jaar oud. Ik woon in Assen met mijn ouders, broer en zus. Ik studeer aan de Hanze en volg Social-Work. Ik ben niet opgevoed met het geloof, maar ik was wel agnostisch voor lange tijd. Ik zat niet lekker in mijn vel en ben toen regelmatig gaan bidden naar iets of iemand, kreeg een relatie en vlak daarna kwam ik in een diepe put. School ging slecht, ik zat niet lekker in mijn vel en er was veel drugsgebruik in mijn vriendengroep. Nadat dit bijna misging, werd ik meegenomen naar de Stadskerk. Ik heb veel steun uit het geloof mogen krijgen, voor zaken gebeden die uitkwamen en wonderen gezien sinds ik bezig ben met het geloof. Ik ging altijd mee met mijn toenmalige vriendin, maar die relatie ging uit. Ik wist dat ik een tijdje niet in de Stadskerk zou komen. Ik ben gaan bidden naar God, waarbij ik Hem vroeg: “Heer, ik weet dat ik even niet in de Stadskerk kom, maar U weet dat ik twijfel over de doop. De eerstvolgende keer dat ik weer in de Stadskerk kom en het nummer Holy Forever in de dienst zit, laat ik mij dopen. Dan weet ik dat het mijn tijd is. Wilt U dat regelen?”. Na een paar maanden de kerk in Assen te hebben bezocht, bezocht ik weer de Stadskerk. Vlak voordat ik weg ging naar de KC, hoorde ik dat het een doopdienst was. Mijn hoop was sterk, maar na de eerste paar nummers was Holy Forever nog niet voorbij gekomen. Tot het dopen. Het eerste nummer bij het dopen was Holy Forever. Ik had in het verleden vaker voor zoiets gebeden en dat kwam toen uit. Alleen nu voelde het anders. Ik werd geraakt en wilde het gelijk aan een vriend van mij vertellen die mij vaker geholpen heeft met het geloof.
Ik laat mij dopen, omdat Jezus voor mij Heer is. Hij heeft vaak aan mij laten zien hoe groot hij is en welke wonderen er vandaag de dag nog gebeuren in zijn naam.

Boaz Buiten

Ik ben Boaz Buiten, ik ben 19 jaar oud en ik woon in Zuidhorn.

Ik ben opgeroeid in een liefdevol christelijk gezin, waarin ik Jezus vroegtijdig heb mogen leren kennen. Toen ik eindelijk oud genoeg was om mij te laten dopen, vond ik het toch lastig om de keuze te maken. Ik kreeg soms ook het gevoel alsof ik niet genoeg afwist van de Bijbel, alsof ik het nog niet waard was om bij Jezus te horen. Zelfs nadat zoveel mensen hebben gezegd dat het ook niet nodig is om alles al te weten.

Op een gegeven moment had ik de overtuiging gekregen dat het ook voor mij was. Toch hield mij iets tegen maar ik wist niet wat. Op een avond wilde ik mijn Bijbel gaan lezen na het een tijd lang niet te hebben gedaan. Toen heb ik aan God gevraagd of Hij mij een Bijbeltekst wilde geven die mij verder zou helpen. Toen heb ik de Bijbel op een willekeurige plek opengeslagen. Dat was op Johannes 3 vers 5.

Daarin staat: ‘Als iemand niet geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk van God niet binnengaan.’ Ik had toen meer dan genoeg redenen om mijn keuze voor Jezus te maken. En toch lukte het niet. Totdat ik laatst een gesprek had met mijn zus. Zij stelde toen ook de vraag aan mij, wat houdt je tegen? En ik kon alleen maar antwoorden dat niks mij tegenhield. Toen de volgende dag in de kerkdienst deed Arjan Zantingh de oproep of je de keuze voor Jezus wilde maken. En dat heb ik toen gedaan.

Omdat ik geloof dat Jezus Christus ook voor mij is gestorven aan het kruis en weer is opgestaan uit de dood. Hij is mijn redder en verlosser. En Hem wil ik volgen. Daarom laat ik mij dopen.

Arjan Fennema

Ik ben Arjan Fennema, getrouwd met Danielle en samen 4 prachtige kinderen; Nathan(19), Lieke(17), Manou(15) en Sem (10).

Ik ben 51 jaar…op reis. Niet zozeer dat ik alle dagen grote afstanden afleg, maar ik noem het mijn geloofsreis. Ooit gestart in 1974 met ouders die me een goede start van die reis hebben gegeven. Ik ben vol liefde op weg geholpen. Mijn koffertje werd vol gestopt met ontzag voor de Schepper, Liefde voor de Heer en met toewijding en inzet voor mijn naaste. En zo ben ik in mijn kinderjaren stap voor stap verder op reis gegaan.

Heel eerlijk zijn er ook periodes gedurende mijn reis geweest dat ik op de automatische piloot heb gereisd. Periodes waarin ik door werk, sport of allerlei andere zaken meer bezig was met mezelf. En mijn geloof meer en meer naar de kantlijn ging. Ik opende nog wel mijn reiskoffer, maar heel eerlijk vaak alleen op de zondagen. Uit gewoonte naar een dienst – om dat het zo hoort – en ik denk dat Jezus toen voor mij meer een ‘middel’ was om ergens te komen.

In april 2015 toen ik afreisde naar Noorwegen voor een karakterweekend legde ik ook een grote afstand af. Been there, done that! Maar er was in mijn hoofd een vraag blijven hangen. Waarom lukte het me niet om de afstand van mijn hoofd naar mijn hart af te leggen?

Na die tijd is er een verlangen gegroeid om af te dalen; van Kennis naar Kennen , van Verklaren naar Ervaren te gaan. Van Luisteren naar Gehoorzamen. Van Controle naar Vertrouwen. Van Jezus als middel, naar Jezus die mijn Gids en Reisgenoot is. In alle facetten en plekken van mijn leven.

En dat verlangen is de afgelopen 2 jaar bijzonder sterk gegroeid. Onbegrijpelijk! Ook door de geestelijke plekken waar we als gezin naar afreisden en de diepe verwondering en rust die de Geest in mijn hart gaf. Ook hier op deze plek, de Stadskerk!

Heb ik na 11 jaar dan die afstand van hoofd naar hart afgelegd? Nee, Jezus heeft mijn hart bereikt. Mij daar intens geraakt! Het is de reden voor mij om mijn hart te volgen, om te gehoorzamen. Vandaag zet ik even mijn koffer neer. In alle vrijmoedigheid laat ik me dopen.

En samen met Jezus als gids mijn ‘’nieuwe’’ reis en weg te vervolgen.

Danielle Fennema

Mijn naam is Danielle, 47 jaar, getrouwd met Arjan en moeder van vier kinderen.

Ik wil me laten dopen om uiting te aan mijn overtuiging dat Jezus voor mij het belangrijkst is. Hem wil ik volgen.

Mijn hele leven ben ik opgegroeid en voorgeleefd in het vertrouwen dat God goed is en mij lief heeft. Dat geloof heb ik zelf ook altijd gehad en ik heb ervaren dat Hij mij intens lief heeft. Ik heb altijd geprobeerd Hem te gehoorzamen en tegelijkertijd ben ik ook altijd druk geweest met het goede te doen voor de ander. Ik heb geprobeerd mee te doen in deze wereld en wat de wereld van mij verwacht. Hierbij heb ik vaak de focus op Jezus verloren. Ik heb vele jaren innerlijke onrust gevoeld en werd regelmatig aangeklaagd door de ‘nooit goed genoeg’ – leugen. Ik wist misschien wel dat een leven met Jezus een leven in vrijheid betekent, maar ik vond het moeilijk om echt te vatten wat dit inhoudt. Beter mijn best doen en zelf doen waren geen onbekende thema’s voor mij.

De afgelopen paar jaar heeft God op een bijzondere manier in ons gezin gewerkt. Op een wonderlijke manier zijn Arjan en ik samen steeds meer naar God toe gegroeid. Waar we eerder vaak ruzie hadden over de verschillen die er waren vanuit wat we gewend waren in kerk en geloof, delen we nu hetzelfde verlangen om Jezus te volgen en te eren. Twee jaar geleden kregen we tegelijkertijd hetzelfde beeld tijdens een doopdienst hier in de kerk; dat we hier op dit podium staan om ons te laten dopen.

En hier staan we dan…. Ik ben van Jezus en Hij is van mij! Ik wil mezelf afleggen – mijn angst om niet goed genoeg te zijn, mijn harde werken en zelf doen – ik wil me overgeven aan Hem die alles al heeft gedaan voor mij. En die ook vandaag en elke dag door mij heen wil werken. Ik wil instappen in alles wat Hij voor mij heeft klaar gelegd en kan niet wachten om te zien wat Hij nog meer gaat doen.

Daniël Stoit

ik neem jullie graag een klein stukje mee in de reis van mij en Jezus.

Ik ben van jongs af aan gelovig opgevoed maar misschien zoals de meeste kinderen vond ik stil in de kerk zitten maar niks en was ik liever bezig. Dus liet ik het geloof maar aan de volwassenen over. Dit was tot dat ik voor het eerst met wat vrienden naar Next move ging. Dit is een groot en gaaf sport kamp waar ik lekker met een groep jongens kon voetballen en trainen, maar dit was niet het enigste we waren hier ook met het geloof bezig en hier heb ik geleerd dat het geloof helemaal niet stil zitten en luisteren hoeft te zijn maar je ook samen met Jezus gewoon lekker kan sporten! Dit heeft mij een stuk verder gebracht in mijn relatie met Jezus. Ik ging graag sporten en dat deed ik het liefst met Jezus ik begon hem als een soort vriend te zien die graag een mooi avontuur met mij wouw beleven. Ondanks deze gave momenten had ik het langer na niet altijd makkelijk mijn ouders zijn gescheiden en mijn thuis situatie was niet altijd fijn en vertrouwt. Hierdoor ging ik me op de middelbare misschien ook wel anders voor doen en nam verkeerde keuzes waar ik niet altijd trots op ben. Ik ben me ook erg eenzaam gaan voelen en had het idee dat ik alles zelf moest oplossen want ja iedereen had zo zijn eigen ding. En als ik eerlijk ben heb ik dat nog steeds wel! Ik had het er een poosje terug over met een vriend en vertelde hem dat de doop nog niet voor mij was, omdat ik eerst een goed persoon voor God wilde zijn. Waarop hij antwoorde: je mag toch altijd bij Jezus terug komen en juist misschien in je diepste dalen? Hierdoor besefte ik mij dat Jezus altijd al bij mij is geweest en dat ik alleen mijn hart open moest zetten. En daarom laat ik mij vandaag dopen om toe te geven en tegen jezus te zeggen ik wil graag met u mijn pad bewandelen en niet alleen.

Steven Harm Zwarts

Mijn naam is Steven Harm Zwarts en ik kan niet wachten om mij vandaag te laten dopen. Ik ben christen en ben dit al mijn hele leven, maar de afgelopen jaren heeft het geloof een steeds belangrijkere rol in mijn leven gekregen. Een jaar of 3 terug raakte ik in gesprek met mijn neef Harmen Zwarts op een huwelijksjubileum van een oom en tante. Noem het toeval, maar Harmen had de dag hiervoor gebeden of er iemand op zijn pad mocht komen die hij dichter naar God mocht leiden. Sindsdien is ons contact geïntensiveerd en hebben we tijdens onze afspraken – die vooral bestaan uit lunches en diners – interessante gesprekken, met de
nadruk op ons geloof. Mijn honger naar het evangelie was gewekt.

Hoewel ik altijd in God heb geloofd, was het christelijk geloof voor mij eerst meer religie en traditie dan actief wandelen in het leven met Jezus. Ik ben nieuwsgierig van aard en in mijn geloofsleven uit zich dit dan ook op verschillende manieren. Zo heb ik jarenlang catechisatie gevolgd bij de Christelijk Gereformeerde kerk in mijn woondorp de Westereen, heb ik de Alpha Cursus gevolgd bij de City Life Church in Leeuwarden, ondersteunde ik bij christelijke evenementen van 7DAYS Worship in de Trynwâlden, reisde ik met vrienden naar Royal Mission conferenties in Veenendaal, en ben ik aangesloten bij de 18+ groep van mijn PKN kerk.

Ik houd mij veel bezig met de zin van het leven, en het geloof is voor mij hierin leidend. Ik kijk niet weg van een mooie sportwagen, maar ben van mening dat alles op aarde slechts tijdelijk is. Daarom vind ik het belangrijker om mij te richten op dat wat wél eeuwig is, en dat is een leven met Jezus. Als je gelooft dat Hij voor je zonden aan het kruis gestorven is, daarna is opgestaan, en dat je met je tong belijdt dat Jezus Heer is, dan geeft Hij jou dat leven. En als Jezus zijn volgelingen oproept om zich te laten dopen, dan wil ik Hem graag gehoorzamen.

Ik verlang ernaar om in mijn leven op aarde steeds dichter naar Jezus toe te groeien. Dit betekent dat ik Hem dagelijks blijf opzoeken, en hierdoor meer over Hem leer en te weten kom. Vanuit dit verlangen om met Hem te leven en mijn leven in Zijn handen te leggen, laat ik mij vandaag dopen.

Toetreders

Albert Houweling

Goedemorgen mijn naam is Albert Houweling, 52 jaar en getrouwd met Geke wat een Zegen. Een deel van mijn jonge levensjaren heb ik geworsteld met mijn identiteit en zocht het dan ook in de verkeerde dingen zoals porno, daar lang mee geworsteld te hebben bleef Jezus altijd bij mij en wees mij door de kracht van zijn Heilige Geest op, belijd en ik bevrijd. Ik heb toen gekozen voor Zijn aanbod en nooit meer losgelaten.

God is rechtvaardig en zo vol van barmhartigheid dat Hij mij redde door het bloed van Jezus, nu weet en ken ik mijn identiteit, namelijk JEZUS. In 2011 mocht ik samen met Geke in navolging van Jezus mij laten dopen.

Vanaf dat moment veranderde er zo veel in ons leven dat we sterker werden in ons geloof en door Zijn Heilige Geest gingen groeien, ik mag op Zijn weg veel leren vanuit Zijn Woord in wie Hij is en wil zijn voor mij en een ieder van ons. Hij gaf moed en kracht voor de verdrietige periode die we hebben meegemaakt in onze familie maar wat een rust en aanwezigheid van God onze Vader hebben we hierin ontvangen om zo ook weer door te mogen geven daar waar nodig.

De stap om lid te worden van deze gemeente van Christus was al veel langer op mijn hart, ik mag hier zo dicht bij God zijn, samen met Jezus aan mijn zij in aanbidding en door de woordverkondiging zo opgebouwd te worden om in de praktijk te kunnen gebruiken in ons gezin, mijn werk en daarom heen. Graag wil ik ook hier een discipel van Jezus zijn om zo samen de taken te vervullen die Hij op ons pad neerlegt. Om Zijn opdracht te ontdekken en mogen gaan doen in Zijn Glorie en liefdevolle werk die streven naar Eenheid, eenheid in Christus, één koning, één evangelie.

Ik houd mij vast aan Jezus, mijn hoop en zekerheid. Het anker van mijn leven, een vaste rots is Hij.

Geke Houweling

Goedemorgen, ik ben Geke Houweling, 50 jaar en getrouwd met Albert, wij hebben 3 zonen en een schoondochter.

Ik geloof mijn hele leven al dat Jezus mijn Verlosser is. Als baby hebben mijn ouders mij laten dopen, jaren lang was het geloof in mijn hoofd. Het hoorde zo, wat denkt men als ik een keer niet naar de kerk ga… Vanaf ongeveer 2008 veranderde dit, in mijn familie lieten mijn ouders en zusje zich dopen dit was eerst een hele schok maar ook ik ging mij meer verdiepen in de bijbel. Toen veranderde mijn relatie met Jezus van hoofd naar hart. 25-9-11 ben ik gedoopt in de Ark in Assen. Wat een bijzonder moment je oude leven begraven en opstaan in een nieuw leven.

En ik heb ervaren dat God er altijd is, wij hebben veel verdriet meegemaakt waaronder het verlies van mijn beide ouders 10 maanden na elkaar, zonder mijn Vader in de hemel zou ik hier niet zo kunnen staan en denk ik dat ik ergens in een hoekje was blijven zitten. Jezus geeft kracht om te leven in goede tijden, maar nog veel meer in zware tijden in mijn leven.

Wij zijn tot voor kort lid geweest in de baptisten gemeente in Assen maar omdat onze jongste zoon Martijn hier graag heen wilde zijn wij met hem meegegaan. Ik wil daarom ook graag toetreden als lid van de Stadskerk om weer samen als gezin onderdeel te zijn van een gemeente, een kerkelijk gezin.

Marin van der Weijden

Ik ben Marin en dit is mijn vrouw Josien. We zijn allebei 34 jaar.
Samen met onze kinderen Salem van 2 en Lily van 0 wonen we in Paterswolde.

Als kind zijn we allebei opgegroeid binnen de VBG en kwamen we hier altijd met veel plezier. In onze twintiger jaren stond de kerk een tijd minder centraal in ons leven, terwijl het geloof wel altijd aanwezig is gebleven. De afgelopen periode zijn we, op een moment dat we daar zelf ook echt aan toe waren, weer met veel plezier diensten gaan bezoeken. We merkten dat het ons goed deed om opnieuw bewust ruimte te maken voor geloof, voor gemeenschap en voor Jezus.

In mijn twintiger jaren ben en was ik militair. Daardoor leefde ik vooral toe naar de weekenden. Drank en drugs hoorden daar voor mij bij. In die periode ben ik redelijk depressief geweest.

In 2021 ben ik gedoopt in het meer bij Harkstede, door mijn goede vriend Mark, die al mijn hele leven naast me staat. Die doop maakte me niet ineens een nieuw mens. Ook daarna heb ik veel strijd gekend.

Maar juist vanaf dat moment ben ik gaandeweg meer en meer gaan leven naar wat Jezus zegt en voorleeft. Het ging stap voor stap, en zeker niet zonder worsteling. Toch merkte ik dat er dingen begonnen te veranderen. Patronen werden doorbroken. Er kwam ruimte voor rust, richting en hoop. Vandaag leef ik niet meer voor het weekend, maar voor de zondag en voor mijn gezin.

Daarom staan we hier vandaag. Omdat we willen kiezen voor Jezus. Bewust, als gezin, en samen met deze gemeente.

Josien van der Weijden

Binnen mijn opvoeding hebben geloof en religie altijd een grote rol gespeeld. Als jongste van een gezin van zeven was ik al vroeg een beetje eigenwijs. Vanaf mijn achtste ging ik, anders dan de rest van ons gezin dat naar de gereformeerd vrijgemaakte kerk ging, samen met een vriend uit mijn klas naar de VBG. Dat vond ik geweldig. Daar heb ik vrienden voor het leven ontmoet, Jezus beter leren kennen en veel mooie momenten meegemaakt, zoals kringen met grote broers en zussen, kampen en Opwekking. Als ik daar nu op terugkijk, ben ik dankbaar dat Marin en ik die herinnering delen.

Tegelijk ben ik, vooral in mijn jongere jaren, bewust op zoek gegaan naar de zin van het leven. Daarbij heb ik geprobeerd religie los te laten, in de betekenis van regels, vormen en verwachtingen, om te ontdekken wat eronder ligt.

In die zoektocht merkte ik dat ik steeds werd aangetrokken door een manier van leven waarin je openstaat voor het goede, vertrouwen hebt in mensen en oog hebt voor wat en wie er om je heen is. Gaandeweg begon ik te zien dat deze manier van leven voor mij iets laat zien van het karakter van God.

Tegelijk ervaar ik ook pijn en onzekerheid in mijn leven. Juist daarin heeft Jezus voor mij betekenis gekregen. Niet omdat Hij mijn leven plotseling heeft omgegooid, maar omdat Hij mij leert anders te kijken naar deze situaties en mij rust en vertrouwen geeft.

C.S. Lewis is één van mijn favoriete schrijvers. Zo schrijft hij bijvoorbeeld over het christelijk geloof:
“Ik geloof in het christendom zoals ik geloof dat de zon is opgekomen: niet alleen omdat ik haar zie, maar omdat ik door haar alles anders zie.”
Zo ervaar ik mijn geloof ook. Jezus is voor mij het licht waardoor alles helderder wordt, zonder oordeel.

Daarom willen wij graag toetreden tot de Stadskerk. Omdat dit voor ons voelt als een plek waar we thuis mogen komen, mogen groeien, en waar onze kinderen Jezus mogen leren kennen, net zoals wij dat hebben gedaan. Niet alleen als bezoekers, maar als onderdeel van de gemeente, om mee te bouwen en samen te leven in geloof. Ik kijk ernaar uit om actief te zijn in de gemeente en de talenten die ik heb gekregen in te zetten.

Nathan Fennema

Ik ben Nathan Fennema, 19 jaar.

Eind 2023 heb ik mij laten dopen. Dit is een keuze waar ik nog steeds erg blij mee ben!

Nadat ik was gedoopt en ook al een tijdje hiervoor, merkte ik dat ik erg verlangde naar een plek waar ik me thuis voelde en waar ik kon groeien. Met het gezin gingen we al wel een poosje hier en daar naar de Stadskerk. Ik wou eigenlijk al wel lid worden van deze gemeente maar om deze stap in mijn eentje te zetten op die leeftijd vond ik toch best lastig. Ik merkte dat ik niet ergens anders naar de kerk wou dan de rest van het gezin, omdat ik het zo mooi vond als we dit samen deden.

Daarom besloot ik om nog niks te ondernemen. Het gevolg hiervan was dat ik me een beetje dakloos begon te voelen. Ik ging een beetje van dienst naar dienst en had niet echt een vaste thuisgemeente. Langzamerhand begon ik me wel steeds meer thuis te voelen in de Stadskerk en ook bij mijn ouders begonnen dingen te veranderen. Na een lange tijd nadenken kwamen ze met het nieuws dat ze zich wouden laten dopen en lid wouden worden van deze gemeente.

Ik was enthousiast en besloot dat ik ook lid wou worden!

Ik zie uit naar alles wat God zal brengen in de tijd die voor me ligt binnen de Stadskerk. Ik heb zin om samen met de gemeente te groeien, te bouwen, en uit te delen van wat Jezus ons gegeven heeft.

Lieke Fennema

Hallo allemaal, mijn naam is Lieke Fennema en ik ben 17 jaar oud en ik woon hier in Groningen.

Ik ben 21 september gedoopt en heb een groot hart voor Jezus. Zo ben ik ook opgevoed door mijn ouders. Ik ga achter Jezus aan en doe niets liever dan dit. Jezus is mijn redder en mijn voorbeeld van onvoorwaardelijke liefde. Iemand bij wie ik hoop en richting vind. Mijn verlangen is om elke dag meer op Hem te lijken en om van Hem te leren. Door Jezus ervaar ik vergeving en vrede, zelfs wanneer ik fouten maak. Zijn woorden leren mij om anderen lief te hebben, te vergeven en niet alleen aan mezelf te denken.

Ik treed vandaag toe tot de Stadskerk. Want wat een gave gemeente is dit. Sinds klein ben ik hier zo nu en dan wel eens naar wat diensten geweest. Ik merk dat ik er enthousiast van word en er veel uit haal. Want wauw, God is zo aan het werk, ook binnen deze gemeente. Van de muziekschool tot sportkerk. Je hebt zoveel gave plekken binnen de kerk waarin je je kwaliteiten kunt inzetten. Hoe fijn is dat. Daarnaast zie ik de Stadskerk als een plek om te groeien met de Heer, maar ook van anderen in de gemeente. De mensen zijn oprecht, liefdevol en enthousiast. En daarnaast is de Geest krachtig aan het werk. En dit voel ik als ik weer in de kerk mag zijn.

Erwin Sturing

Na mijn opvoeding in een gereformeerde gemeente kwam ik tijdens een zendingsreis in 1997 tot levend geloof. Ik verlangde naar God die zichtbaar in mijn leven aanwezig was en kwam in een pinkstergemeente tot bloei. Door een aantal geestelijk ouders en het onderwijs in deze gemeente leerde ik een relatie op te bouwen met mijn Hemelse Vader. Al snel liet ik mij dopen om een nieuw leven met God te beginnen. Ook de liefde van mijn leven (Joke) kwam hier in mee en gaf haar leven aan God. We trouwden een jaar later. De voorbereidingen van ons huwelijk werden door God bijzonder gezegend. We vonden ringen die sterk afgeprijsd waren en deze bleken precies onze maat te zijn, ook Joke haar tweedehands jurk was precies haar maat en hoefde niks aan vermaakt te worden. God liet zien dat hij voor alles zorgde. De momenten in stilte met God veroorzaakte soms dat ik moest rennen om op tijd op school te zijn. In de klas vertelde ik over God en sommige vrienden werden nieuwsgierig. Mijn zwager zag ook de verandering en gaf zijn leven ook aan de Heer.

In de gemeente mochten we dienen en hebben we veel voor andere mensen gebeden. De pinkstergemeente fuseerde met de gemeente in Loppersum en in Loppersum hebben we vele jaren prachtige dingen met God beleefd. De gemeente groeide spectaculair, na een verbouwing was er weer een aanbouw nodig. De aanbidding in de gemeente was vol vuur en vele mensen werden door God aangeraakt.

Na twee kinderen (Kim en Thijs) kreeg Joke sterk de wens om ook pleegkinderen een plek te geven in ons gezin. Ik moest er wat langer over nadenken maar na een vakantie in Frankrijk besloot ik er vol voor te gaan, er kwam een eerste pleegkind. Niet veel later bleek Joke ook zwanger van ons derde kindje (Else). Zo bijzonder om jaren later te zien dat onze Kim haar zusje afgelopen jaar mocht dopen in de Stadskerk.

We hebben veel kinderen in ons gezin mogen opnemen en we groeiden verder als gezinshuis. Ook daarin zien we de hand van God die ons voorbereid heeft. Hij is de beste in puzzelen zeg ik wel vaker, de stukjes legt Hij in elkaar! In mijn werk heb ik wonderen gezien hoe Hij alles laat samenwerken. God heeft twee keer gezorgd voor de financiële middelen waardoor ik een zorgonderneming kon opzetten. Eerst een zorgboerderij met geld van de gemeente Groningen en daarna een kringloopwinkel met geld wat ik mocht lenen van een lieve vriendin. Alles is door God’s zegen tot bloei gekomen ondanks mijn tekortkomingen, en tekortkomingen is een relatief aardig woord voor de misstappen die ik beging.

Niet alles is goed gegaan, er waren moeilijke jaren waarbij ik mijn eigen weg ging wanneer de druk op mijn schouders te veel was. Mijn neiging om te vluchten in gebruik van middelen zoals alcohol had ik van huis uit mee gekregen. Maar God heeft heel vaak ingegrepen. Steeds is Hij trouw en wijst Hij mij de weg naar huis. Inmiddels ben ik al een tijd lang gestopt met gebruik van middelen en sta ik veel steviger in mijn rol als vader en als leider op mijn werk. Dit is niet mijn eigen verdienste maar puur genade van onze lieve God en Vader.

Joke Sturing

“Niets is zo goed als een leven heel dicht bij u”. Vanwege deze zin koos ik 29 jaar geleden het lied “Mijn Jezus mijn redder” (opwekking 461) als mijn dooplied. Een half jaar daarvoor had ik ontdekt dat ik een persoonlijke relatie kon aangaan met Jezus. Dit veranderde mijn leven. Vanaf die tijd leef ik met God. Ik ga intussen samen met mijn man en 7 kinderen (waarvan 4 pleegkinderen) met God steeds nieuwe avonturen aan. Hierbij merk ik dat Hij steeds bij mij is waarbij ik ervaar dat Hij trouw is.

 

Na 25 jaar in een andere gemeente geweest te zijn hebben we ervoor gekozen om daar weg te gaan omdat we ons niet meer konden vinden in de keuzes die daar gemaakt werden.

Bij onze zoektocht naar een nieuwe gemeente bad ik God of hij ons wilde leiden naar een plek waar we zowel konden dienen als ook gevoed konden worden. Ik kreeg geen antwoord op deze vraag. Ik snapte dit niet omdat ik dit een belangrijke vraag vond.

Ondertussen bezochten we de Stadskerk en ook de community. Door de contacten die ik daar opdeed werd ik betrokken bij interkerkelijke activiteiten bij ons in het dorp (Ten Boer). God doet daar veel door gebed en bij de jongeren is een echte opwekking aan de gang. Daar door heen ervaarde ik dat ik mocht dienen en dat God door mij heen werkt.

Toen ik weer bad naar God om een antwoord op de vraag bij welke kerk wij ons mochten aansluiten gingen ineens mijn ogen open. Doordat ik naar de Stadskerk ga bezoek ik ook de community. Daardoor kon ik dienen in de interkerkelijke activiteiten bij ons in Ten Boer. Als je uitstapt met God beteken je iets voor een ander maar word je zelf ook gevoed. God had mij al een antwoord gegeven op de vraag waar ik voor aan het bidden was. Ik had het zelf alleen nog niet door.

Onze jongste dochter heeft zich eind november laten dopen hier in de Stadskerk. Dit was voor ons de laatste druppel die ons deed beseffen dat het goed is om dan als ouders ook de stap te zetten om zelf lid te worden.