Dopelingen

Iris Sportel

Ik ben Iris en ik ben 20 jaar, ik ben christelijk opgevoed en als baby gedoopt in de hervormde kerk. Ik heb een fijne jeugd gehad met veel liefde om mij heen. Ik heb een aantal jaren twijfels gehad waardoor ik niet meer geloofde in God en het christelijke geloof een beetje links liet liggen.

Als kind was ik al een erg verlegen en stil meisje, ik stond niet graag op de voorgrond. In mijn middelbare schooltijd liet ik mij erg leiden door de mening van anderen. Ik was erg onzeker en wilde graag bij de rest horen.

Op mijn 17e gingen mijn schoolprestaties achteruit en liepen er vriendschappen mis. Dit trok ik mijzelf erg aan. Ik had iets nodig wat mij vertrouwen gaf dat het goed zou komen. In deze tijd ben ik me weer gaan verdiepen in het geloof na een erg mooi en open gesprek hierover met
een goede vriend van mij, waar ik nu in het heden nog altijd bij terecht kan met mijn vragen. Mijn geloof hield ik voor een lange tijd stil, omdat ik ook hierbij bang was voor de mening van anderen hierover. De laatste 3 jaar heeft God mij aan de hand meegenomen en mij geleerd om dit los te laten. Hij heeft mij laten zien dat ik als persoon waardevol ben en dat ook ik er mag zijn. Beetje bij beetje heb ik mijn zelfvertrouwen teruggevonden. Hij heeft mij een vreugde en vervulling in het leven gegeven dat je nergens anders zult kunnen vinden.

Ik wist in het begin niet of het voor mij mogelijk was om te kunnen geloven in God en of ik ooit echt op Hem zou durven vertrouwen, maar zoals in Jeremia 29 vers 13 staat: ‘U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel uw hart.’
En ik heb hem gevonden.

Jilles Doorten

Kevin Gijsen

Ik ben opgegroeid in een liefdevol en gelovig gezin. Tot aan mijn 16e moest ik mee naar de kerk, daarna mocht ik het zelf beslissen. Vanaf mijn 16e tot aan mijn 28e ben ik niet naar de kerk geweest. Ik dacht wel eens na over complexe vraagstukken als: ‘Is er een God? Wat is de invloed van het christendom op de westerse samenleving?’ Maar daar bleef het ook bij.

Vorig jaar schreef ik op een briefje: ‘God, ik ben sceptisch. Geef mij een signaal dat niet te missen is.’ Een week later werd ik gebeld door mijn teamleider met de vraag of ik wilde invallen voor een zieke collega op de stagemarkt van de Hanzehogeschool, op mijn vrije dag. Ik heb besloten om te gaan en daar kwam ik een oud-collega tegen. Na een gesprek over koetjes en kalfjes kregen we het over het geloof en nodigde hij mij uit voor de kerk: de Stadskerk op de Vismarkt, op één minuut wandelen van mijn huis. Confronterend dichtbij. Dit heb ik geïnterpreteerd als God die tegen mij zei: ‘Je zoekt mij? Kom naar de kerk om de hoek, daar vind je mij.’

Ik ben vorig jaar één keer gegaan. Tijdens het bedrijvenvoetbal afgelopen zomer kwam ik die oud-collega weer tegen, ditmaal samen met een andere oud-collega (die hier vandaag aanwezig is). Na een gesprek over het geloof stuurde zij mij de website van de Alphacursus door. Hiervoor heb ik mij aangemeld en ik ben alleen gegaan. Best spannend.

Sinds de Alphacursus is er veel veranderd in mij. Ik ervaar een diep verlangen om te leven zoals Hij dat bedoeld heeft. Een diep verlangen om Zijn Woord te begrijpen en te gebruiken als kompas. Ik heb eindelijk rust gevonden en van daaruit ervaar ik Zijn liefde voor mij. Van daaruit hoop ik dat door te mogen geven aan de mensen om mij heen, in het bijzonder mijn familie, mijn vrienden en mijn vriendin, maar ook aan jullie, broeders en zusters.

Ik erken dat Jezus, de Zoon van God, voor mij aan het kruis gestorven is, dat Hij is opgestaan en daarmee mijn Verlosser is. Ik verlang naar een relatie met Hem waarin Hij mij inspireert, zodat ik mag reageren met liefde in plaats van woede, zodat ik mag luisteren voordat ik spreek, zodat ik geduldig mag zijn voor de zwakken en voorzichtig mag zijn met de mensen die het moeilijk hebben.

Carmen Berkhout

Als kind ben ik nooit gedoopt en als volwassene leek me dat ook niet nodig. Je moest dan een perfecte christen zijn toch? Dat is het idee wat ik altijd had en had dus ook nooit het verlangen om me te laten dopen, die dag komt vast wel een keer in de toekomst en anders niet.

Totdat ik tijdens een dienst in de centrumlocatie tijdens een oproep voor het dopen, opeens sterk het verlangen kreeg om me ook te laten dopen. Tijdens die dienst klikte er iets: je hoeft helemaal geen perfecte christen te zijn om je te laten dopen, het is juist een teken dat je hem met heel je hart wilt volgen in alles wat je doet. Je maakt de keuze om Zijn voorbeeld te volgen.

Deze dienst was een paar maanden geleden, maar daarvoor heeft God me vaak al laten zien dat Hij voor je zorgt en een plan met je heeft. Zoals de bijbeltekst Johannes 15 vers 4 Blijf in Mij, en Ik in u. Zolang je God blijft volgen en zoeken, zal Hij voor je zorgen. Het is toch écht mooier om het leven met Jezus te leven, daarom laat ik me dopen.

Reina Spriensma

Ik groeide op in een gezin waar het geloof een belangrijke rol speelde en ik ging naar christelijke basis- en middelbare scholen, in een veilige omgeving. Toch merkte ik in de periode daarna dat ik andere dingen belangrijker vond. Ik was vooral erg druk met werk, studie, vrienden en herinneringen maken. En eerlijk, het beviel mij prima.

Tot ik vorig jaar mocht afstuderen en de zoektocht naar een echte volwassen baan begon. Dit bleek moeilijker dan verwacht en toen ook mij bijbaan wegviel, stond mijn leven volledig stil. Juist toen begon het verlangen om de Bijbel zelf weer eens te openen. Ik begon met lezen in de evangeliën van het Nieuwe Testament en stap voor stap ging ik steeds meer tijd met Hem doorbrengen.

Afgelopen september volgde ik hier in de Stadskerk Centrum een hele mooie Alpha cursus. Ik had enorm het gevoel dat God met mij bezig was. Tegelijkertijd was geen makkelijke periode en kreeg ik te maken met veel teleurstellingen en afwijzingen. Het enige wat ik kon doen was op Hem vertrouwen. Een paar dagen na een heel mooi gebed om vervulling van de Heilige Geest tijdens het Alpha weekend verhoorde Hij mijn gebed door een leuke baan te geven na een lange periode van wachten. Hiervan ben ik nog steeds erg onder de indruk. Waar ik vanuit een werelds perspectief het afgelopen jaar vooral stil heb gestaan, heb ik voor mezelf juist de grootste groei ooit doorgemaakt, omdat ik het allerbelangrijkste heb teruggevonden: namelijk Jezus.

Vandaag kies ik ervoor om mij te laten dopen. Ik heb mogen ervaren dat Hij ook een plan met mijn leven heeft. Ik ben dankbaar dat ik door en met Hem hier mag staan en deze keuze mag maken. Ik wil Hem nog beter leren kennen en verder leven met God op de eerste plaats.

Yannick Soumahu

Dag allemaal, ik ben Yannick. Voor zover ik mij kan heugen, loop ik op zondag rond binnen de vbg, eh ik bedoel stadskerk. Dit komt doordat ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, bestaande uit ouders en zus waarmee ik op deze zondagen naar de kerk ging. In de stadsparkkerk maakte ik kinderdiensten mee gevuld met toneel, sport en spel, terwijl de grote mensen in een andere zaal naar saaie preken luisterden, gelukkig weet ik nu beter.

Verder in de tijd inmiddels aan de Friesestraatweg passeerden het grote broer en zussen-project, met kampen in Appelscha en het reflect programma met legendarische weekenden in het pagedal.

De vrolijke, drukke Yannick had het stierlijk naar zijn zin, maar was zich destijds misschien wel helemaal niet bewust van hoe belangrijk deze activiteiten en programma’s zouden zijn voor zijn verdere weg in het leven.

Door de jaren heen had ik zoveel van het geloof gehoord en ervaren dat ik ook nooit heb getwijfeld aan de waarheid van het evangelie en daar ben ik onwijs dankbaar voor.

Maar tussen geloven en een persoonlijke band opbouwen met Jezus, zit een heleboel. Zoveel dat dit een heuse zoektocht werd, spoiler alert: die zoektocht is nog steeds bezig, en dat zal ook nog wel even duren, maar dat is goed. Ik zoek namelijk niet alleen, maar samen mét hem.

Onderdelen van de tocht die ik samen met Jezus bewandel zijn verlies en eenzaamheid. Dit zijn twee woestijnen die in mijn leven soms oneindig lijken. Tijdens deze tocht ben ik vaak de weg kwijt geraakt.

Dat waren momenten waarop ik zelf mijn route bepaalde, ik ging zelf op pad, veel momenten waarin ik zelf afslagen nam en boven alles aan eigen verstand voorrang gaf.

Ik laat mij vandaag dopen omdat ik kenbaar wil maken dat ik Jezus voor eeuwig wil volgen, God voor altijd wil dienen en de heilige geest eindeloos wil ervaren.

Jezus, mijn vriend, ik wil voor altijd naast je blijven wandelen, God ik wil uw richting eindeloos volgen en heilige geest voorzie mij voor eeuwig van visie wanneer mijn eigen zicht vertroebelt.

“Vertrouw op den Heere met uw ganse hart, en steun op uw eigen verstand niet. Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken. “