Dopelingen

Laura van der Brug

Hallo, mijn naam is Laura en ik ben 16 jaar oud. Ik ben christelijk opgevoed en ken Jezus al mijn hele leven. Ik vond het geloof altijd al interessant en dat is langzaam gaan groeien. Ongeveer 3 jaar geleden begon ik zelf dagelijks de bijbel te lezen en te bidden. Vanaf toen weet ik al zeker dat ik mij wilde laten dopen, maar het kwam er steeds niet van. Mijn doopproces is niet helemaal gegaan zoals ik graag had gewild, maar toch geloof ik dat ik hier op het juiste moment sta.

Ik heb veel vragen over het geloof gehad. Soms ook vragen die mij bij God vandaan haalden. Ik vroeg mij bijvoorbeeld af wat we eigenlijk aan ons geloof hebben en of het alle moeite wel waard is. Daardoor kreeg ik twijfels of ik wel voor God wilde leven. Gelukkig heb ik mogen leren dat geloof niet alleen draait om wat God voor ons kan doen, maar dat Hij de waarheid is. En de waarheid wil ik volgen.

Ik heb geleerd hoe groot Jezus’ liefde is. Hij is voor ons aan het kruis gegaan. Door Hem ben ik de kleine dingen in het leven meer gaan waarderen en zie ik hoe mooi Gods schepping is. Mijn relatie met God is veel sterker geworden waardoor ik met al mijn zorgen bij Hem kom en Hem betrek bij de keuzes die ik moet maken. Omdat Hij voor mijn zonden is gestorven kan ik leven in vrijheid. Jezus is mijn Redder en Verlosser. Ik wil samen met Hem sterven en daarna opstaan in een nieuw leven met Hem.

Genevief van Eiter

Ik ging vroeger samen met mijn oma naar de kerk. Dat waren voor mij bijzondere momenten. Toen mijn oma overleed, voelde ik me erg alleen en begreep ik niet meer goed waarom ik eigenlijk geloofde. In die periode ben ik gestopt met naar de kerk gaan en heb ik jarenlang niet meer gebeden.
In 2020 zat ik emotioneel erg diep. Ik voelde me alleen en vergeleek mezelf veel met leeftijdsgenoten. En ik wist niet wat ik met mijn leven moest. Op een dag, toen ik me op mijn slechtst voelde en echt niet meer wist wat ik moest doen, besloot ik te bidden.
Tijdens dat moment kreeg ik het gevoel dat ik mijn Bijbel erbij moest pakken. Ik sloeg hem open op een willekeurige bladzijde, en meteen voelde ik rust. De woorden die ik las waren precies wat ik nodig had. Op dat moment wist ik heel zeker: ik ben niet alleen. De Heer is er voor mij.
Zelfs na al die jaren waarin ik niet had gebeden, was Hij er nog steeds om mij gerust te stellen. Dat heeft mij diep geraakt en is het begin geweest van mijn weg terug naar het geloof.
Daarom wil ik mij laten dopen. Met mijn doop wil ik laten zien dat ik ervoor kies om mijn leven met God te leven. Dat ik Hem wil vertrouwen, ook als ik het zelf niet begrijp. Mijn doop is voor mij een nieuw begin, een stap van geloof en een bevestiging dat ik nooit meer alleen ben.

Remco Smit

Paulina Veldman

Mijn naam is Paulina en ik ben 33 jaar oud. Ik ben opgegroeid in een christelijk gereformeerd gezin. Van jongs af aan ging ik naar de kerk en kreeg ik het geloof mee. Toch voelde het voor mij nooit echt persoonlijk. Rond mijn zestiende merkte ik dat ik het geloof niet echt voelde en begreep. Vanaf dat moment heb ik het geloof losgelaten.

De jaren daarna leefde ik zonder God.
Ik deed van alles: ik ging veel op reis, sportte veel en keek elke week uit naar het weekend voor een feestje. Ik dacht dat ik me dan gelukkig en vervuld zou voelen.
Maar hoe hard ik het ook probeerde, dat gevoel bleef vlak. Van buiten leek het misschien goed, maar van binnen voelde ik vaak een leegte en onrust.

Achteraf zie ik dat ik mezelf kwijt was en op de vlucht was voor alles wat er vanbinnen speelde.

In mijn leven heb ik veel nare dingen meegemaakt en trauma’s opgelopen. Hierdoor ben ik vorig jaar in april ingestort en kwam ik thuis te zitten. Ik wist niet meer wie ik was en de gedachten om er niet meer te zijn werden steeds sterker.

In die periode las ik een bijbels dagboekje dat ik van mijn ouders had gekregen. In het begin voelde ik er niet echt iets bij, maar ik bleef volhouden. Eind augustus, toen ik op mijn dieptepunt zat, begon er iets te veranderen. Door het dagboekje kreeg ik antwoorden over mijn leven en keuzes. Het voelde alsof God tot mij sprak, door dit boekje, maar ook door muziek en situaties met mensen.

Ik verlangde naar meer, want één ding wist ik zeker: God bestaat en Hij is met mij bezig. zo ben ik bij de Stadskerk terecht gekomen. Tijdens de diensten ervaarde ik rust en de preken vielen precies op hun plek. Vanaf dat moment ben ik meer gaan bidden en Bijbel gaan lezen. Het afgelopen jaar heb ik veel veranderd in mijn leven, van kleine keuzes tot grote beslissingen. Daardoor heb ik steeds meer mezelf gevonden, door Hem.

In januari begon ik met de Alpha-cursus. Tijdens het weekend werd er voor mij gebeden ik voelde twee koude stromingen door mij heen gaan. Toen wist ik: de Heilige Geest is hier. De dag erna werd ik wakker en voelde ik me vrij van mijn depressie en angsten. Sindsdien ervaar ik echte rust en vreugde van binnen.

Vandaag laat ik mij dopen omdat ik ja zeg tegen God. Ik wil mijn oude leven achter mij laten en opnieuw beginnen met Hem. Ook al zullen er nog stormen komen in mijn leven… ik weet dat ik het niet meer alleen hoef te dragen.

In Hem weet ik wie ik ben. Halleluja

Marnix Dijkema

Ik ben Marnix, 17 jaar, en ik kom uit Winsum. Ik ben altijd christelijk opgevoed en ik ging elke zondag naar de kerk. Voor mij was de kerk iets wat elke zondag even moest, en daarna kon je weer lekker verder met je week. Maar toen mijn zus drie jaar geleden plotseling op de ic belandde, veranderde dat allemaal.
Ik merkte dat er allemaal mensen om ons heen kwamen staan en met ons meebaden, en dat mijn gezin heel veel hoop en kracht uit God putte. Toen ik daar een tijd later op terugkeek, besefte ik me pas hoe bijzonder dit eigenlijk was. En hoe bizar dat mijn zus er nu nog is.
Toen ik me dat had beseft begon ik me dingen af te vragen: als mensen zoveel hoop krijgen van Hem, en als er zulke wonderen gebeuren, misschien is Hij dan toch niet alleen maar een God uit een boekje en alleen op zondag in de kerk, maar ook een God van het hier en nu.
Na die ontdekking begon ik me te verdiepen in het geloof, met vrienden over Jezus te praten, en ging ik mee naar KC. Kingdom culture vond ik zo leuk dat ik er elke keer daarna naartoe ging. En nu na een lange tijd sta ik hier om me te laten dopen en mijn leven samen met Hem te gaan bewandelen.

Martin Heerema

Als iemand mij 5 jaar geleden had gezegd dat ik ooit gedoopt zou worden in de Stadskerk, dan had ik waarschijnlijk gereageerd met een opmerking in de trend van; Ja, uhuh, als Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen….

Nou, hier ben ik dan.

Ik ben opgegroeid in de Vrijgemaakte Kerk. Daar ben ik als kind ook gedoopt. Deze doop is nu zeker niet minder waard. Dit is gedaan met goede bedoelingen, opgedragen door mijn ouders, en vanuit een overtuiging dat ik geboren ben als kind van God. En zo is het ook! Maar toch ben ik door de jaren heen afgedwaald. Ik zag God vaak als iemand die vanaf boven op ons neerkijkt en ziet hoe we alles verkeerd doen, en ons niet goed genoeg aan alle regeltjes houden. Erg afstandelijk dus.

Na een bewogen tijd met een jong gezin, een bedrijf aan het opbouwen en uiteindelijk ook nog een burn-out, gevolgd door een echtscheiding, werd ik toch wel even terug op m’n plek gezet. Het zit in mijn aard om overal maar heel hard voor te werken, en blijven trekken, en dan komt het wel weer goed. In Prediker wordt dit ook wel ‘het najagen van wind’ genoemd. Mijn aard wil alles zelf doen, en als mijn schip dan teveel wind in de zeilen heeft, dat dan de mast breekt, dan moet de mast maar steviger gemaakt worden. Dit kan natuurlijk net zo lang doorgaan tot de hele boot om gaat bij een stevige windvlaag.

Vanuit mijn interesse en werk in de duurzame landbouw ben ik veel meer gaan studeren. Dit heeft ertoe geleid dat ik veel dingen naast de Bijbel heb gelegd. De schepping is zo ongelofelijk mooi. Niet te doorgronden! Zo werd alles weer opgefrist wat ik eigenlijk achter me heb gelaten. De belangrijkste regel: Heb God lief met heel uw hart, uw ziel en al uw kracht heeft mij weer diep geraakt! Ook omdat deze gevolgd wordt door het liefhebben van uw naaste als uzelf. De boodschap is liefde! En, God werkte in mij. Hij heeft me weer geraakt!

Door mijn doop wil ik zelf een bewuste keus maken voor God! Hij was er altijd al voor mij, maar ik wil Jezus ontvangen als mijn Redder en Verlosser. En ik wil de Heilige Geest in mij zijn werk laten doen en de vruchten van de Geest dragen. Zoals de gelovigen met Pinksteren de Heilige Geest mochten ontvangen.

Dus, als je er even over nadenkt, is dit de dag voor mij dat Pasen en Pinksteren echt op 1 dag vallen! En, ik bid God dat dit vanaf nu iedere dag zo mag zijn!

Ik wil God ook danken dat hij mij heeft gezegend met mijn kinderen, die hier ook aanwezig zijn. Net als familie en vrienden. Sommigen van hen komen nooit of weinig in de kerk. Ik ben dankbaar dat jullie hier voor mij willen zijn omdat dit voor mij een hele belangrijke dag is. Ik bid dat Jezus jullie ook mag raken!

Salomé Muller

Mijn naam is Salomé Muller en ik ben 17 jaar oud. Ik ben christelijk opgevoed en heb ook altijd al geloofd. Sinds ik 15 was ging ik echt serieus bezig met het geloof. Ik wou en wist altijd al dat ik mij wil laten dopen, het was alleen de vraag wanneer.

Mijn groei in mijn relatie met Jezus is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven voor mijn gevoel ondanks dat ik veel bezig was met Hem; ik ga regelmatig naar de kerk, dagelijks uit de bijbel lezen, bidden, stille tijd, zat op kring, de alpha cursus gedaan en veel geluisterd naar worship en podcasts onderweg op de fiets.

Toen kwam ik erachter dat ik niet hoef te wachten op een speciaal moment, en ik dacht; waarom langer wachten? Ik geloof dat Jezus voor mij is gestorven en is opgestaan en dat hij mijn redder is. Ik wil laten zien dat ik voor hem kies, en hem gehoorzaam door mij te laten dopen.

Gert-Klaas Zijlstra

Mijn naam is Gert Zijlstra, 48 jaar oud en getrouwd met Martine samen hebben we 3 kinderen 2 schoondochters en een kleinzoon.
Opgegroeid in een christelijk gezin en als kind door mijn ouders gedoopt.
Ongeveer 10 jaar geleden is Jezus echt in mijn leven gekomen op het moment dat het mijzelf niet meer lukte,
Sinds die tijd probeer ik stapje voor stapje al meer op Jezus te gaan lijken, met vallen en opstaan wordt voor mij steeds duidelijker wie Jezus voor mij is en wat hij voor ons gedaan heeft.
Al een lange tijd heb ik het verlangen om me te laten dopen, maar er was iets wat mij tegen hield. Elke keer kwamen de woorden terug “niet op jouw tijd maar op Mijn tijd” Toen het ook voor Martine duidelijk was begreep ik pas waarom!
Ik ben ontzettend dankbaar dat we deze stap samen mogen zetten en zie ernaar uit wat er op onze weg gaat komen.

Martine Zijlstra

Mijn naam is Martine, 47 jaar, getrouwd met Gert, moeder van 3 kinderen, 2 schoondochters en oma van een kleinzoon.

Jezus is altijd in mijn leven geweest. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, als baby gedoopt, ging naar een christelijke school en op zondag naar de kerk. Hier ben ik mijn ouders dankbaar voor.

Rond mij 18e heb ik belijdenis van mijn geloof gedaan in de NGK. Door verschillende Bijbelstudies, conferenties, gesprekken, de Alpha cursus en onze reis naar Oeganda, met oa Jeanet, die heel veel voor mij betekend, merkte ik een verandering, Jezus kwam in mijn hart, ik voelde zijn liefde voor mij.

Bij ziekte en verdriet is Jezus er als trooster, bij onrust geeft Hij rust, als ik denk dat ik het allemaal wel zelf kan, zonder de hulp van Jezus, kom ik erachter dat dat vaak niet zo is, Hij is mijn helper.

Gert, mijn man, heeft al langere tijd het verlangen om te dopen, bij mij heeft dat wat langer geduurd. Ik wist niet waarom ik mij zou laten dopen, ik ben immers al als kind gedoopt.

Toch ging ik onderzoeken en bidden. In één weekend kreeg ik drie keer duidelijk een antwoord van God. Tijdens een ontbijt met Gor kwamen we op het onderwerp dopen en waren zijn woorden, waarom zou je niet dopen, het staat duidelijk in de bijbel, je wilt God toch gehoorzaam zijn? En diezelfde dag tijdens een vrouwenevent, sprak Talitha over Abraham, hij sprong in het diepe. Als ik net als Abraham in de belofte zou springen, dan zou ik meer in vertrouwen leven en niet meer alles willen uitzoeken, maar in vrijheid leven. Hierbij moest ik gelijk aan de doop denken. Die zondag erna sprak Arjan, hij zei precies dezelfde woorden als Gor, je wilt God toch gehoorzaam zijn? Toen was het voor mij persoonlijk duidelijk, ja ik wil God gehoorzaam zijn. En daarom laat ik mij dopen.

Een mooie tekst uit de bijbel hierover staat in Handelingen 2:38 Petrus zei: Jullie moeten allemaal je leven veranderen en je laten dopen in de naam van Jezus Christus. Dan zal de Heer, onze God, jullie zonden vergeven. En Hij zal de Heilige Geest aan jullie geven.

Toetreders

Rob Paesens

Mijn naam is Rob Paesens. Ik ben 65 jaar, en van huis uit Hervormd opgevoed. Mijn ouders hebben mij laten dopen als baby. God is altijd in mijn leven geweest. Ik moet bekennen dat ik niet altijd God in mijn vizier had.

Op mijn 45e heb ik mij laten dopen door onderdompeling, in een Evangelische Gemeente, toen pas kreeg ik in de gaten dat een Relatie met Jezus het kernbegrip is, in plaats van Religie.

Na 20 jaar bij onze vorige Gemeente gediend te hebben vond ik het tijd worden voor een ander geluid. Dit is voor mij de beste, simpele uitleg, om aan te geven dat ik naar een andere Gemeente op zoek was.

Een flink aantal jaren geleden was ik voor het eerst op de plek van de hoofdlocatie en vond alles wat ik nodig had, op dat moment. Toen was dit gebouw nog een bouwmarkt…

Voor mij is het gevoelsmatig nog steeds een soort van Bouwmarkt, maar dan om mensen te redden, op te bouwen en te renoveren….

Alle hiervoor nodige materialen, bouwstoffen en kennis zijn hiervoor aanwezig. De schroeven, spijkers en planken zijn vervangen door gebed, aanbidding én het kruis.

Wij zien het als een voorrecht om lid te mogen worden van deze actieve Gemeente. Ook hoopgevend om te zien dat er veel jonge mensen zijn al dan niet met kinderen. Wij genieten wekelijks enorm van de diensten, de heldere preken en de geweldige aanbiddingsteams. Iedereen mag meedoen, en binnenkomen, dát is iets wat ons meteen opviel, zo hoort het ook in onze beleving. Wij voelen ons hier geplaatst door God, en zijn bereid om de gaven die wij hebben, in te zetten voor de verdere opbouw van dit huis.

Maja Paesens-van der Kooij

Ik ben Maja Paesens-van der Kooij getrouwd met Rob Paesens. 2 Kinderen ontvangen Joël 30 jaar , Mariam 27 jaar, waar we onvoorwaardelijk veel van houden, ook van Mariam’s vriend Mees niet te vergeten. Rob en ik hebben samen een kleinschalig taxibedrijf in Roden.

Hieronder in grote lijnen hoe wij in de Stadskerk zijn gekomen.
Ik ben niet-kerkelijk grootgebracht, maar vanaf mijn 22ste echt op zoek naar God, door Rob zijn moeder die zeer enthousiast kon vertellen over haar Heer. Het wandelen in het geloof waren met ups en downs en dan heb je soms momenten van twijfel, maar ook dan mag je vertrouwen en weten dat Hij er altijd bij is.

Op mijn 27ste gedoopt met besprenkeling in de PKN gemeente te Nijland en ook mijn belijdenis gedaan. Dat was de eerste stap in mijn geloofsleven. Maar de Heere Jezus wilde meer en wij kwamen in 2006 in een Evangelische Gemeente terecht waar Rob en ik onze volwassen doop gedaan hebben. Ik was toen 43 jaar.

Het is nu tijd voor een “next step” zoals Arjan dat zo mooi in een preek gezegd heeft. Na 1 jaar in de Oase te zijn geweest van de Stadskerk en waar wij tot rust zijn gekomen is het tijd om onze weg met God weer te vervolgen

Waarom deze gemeente De Stadskerk in Groningen? Wat voor mij heel pakkend is dat iedereen mee mag doen, lid of geen lid. Je kunt daardoor een stukje DNA proeven van de Stadskerk. Een gemeente die open staat en naar buiten toe actief is, sport voor de jeugd in de wijken, centrumlocatie waar veel studenten /expats naar toegaan. Hieraan kan je zien dat het geloof niet stoffig is maar echt. Zeker in deze tijd waar veel Fake is. Super is dat en ik word er enthousiast van, om te zien dat het geloof leeft in deze Gemeente, met Gods Liefde als middelpunt.

Wij zijn dankbaar dat God ons hier gebracht heeft en willen God en de Stadskerk Groningen dienen aan de hand van de gaven en talenten die Hij ons gegeven heeft.